Ze względu na obecną sytuację kryzysową, „wakacje kredytowe” stały się jedną z popularnych form wsparcia finansowego zarówno dla przedsiębiorców, jak i osób fizycznych. Niestety, udzielając „wakacji kredytowych” Banki próbowały wpleść w treść aneksów postanowienia, zgodnie z którymi kredytobiorcy potwierdzali wysokość zadłużenia względem Banku. Przed ryzykownymi zapisami w aneksach do umów kredytowych, przestrzegaliśmy w naszych wcześniejszych artykułach.  Wątpliwości, co do uczciwości tych postanowień zgłaszali w swoich stanowiskach również Rzecznik Finansowy oraz Prezes Ochrony Konkurencji i Konsumentów.

Jak można było się spodziewać, „wakacje kredytowe” udzielane w czasie pandemii koronawirusa trafiły już do sądu. Na wniosek Rzecznika Finansowego, Sąd Okręgowy w Warszawie 20 maja 2020 r. wydał postanowienie o udzieleniu zabezpieczenia roszczenia w przedmiocie zaniechania nieuczciwej praktyki rynkowej przeciwko Santander Bank Polska S.A. Sąd potwierdził, że Bank udzielając „wakacji kredytowych” nie może żądać od kredytobiorcy potwierdzenia wysokości bezspornego zadłużenia względem Banku.  

Zgodnie z postanowieniem Sądu, w treści wzorców umów, czy aneksów dotyczących „wakacji kredytowych” udzielanych kredytobiorcom, Santander Bank Polska S.A. nie może stosować postanowień, które zawierają potwierdzenie przez kredytobiorcę wysokości bezspornego zadłużenia względem banku. Dotyczy to także kredytobiorców posiadających kredyty indeksowane lub denominowane do waluty obcej, w tym franka szwajcarskiego.

O pułapkach „wakacji kredytowych” we frankach pisaliśmy tu.

Konsekwencją wydania postanowienia przez Sąd jest natychmiastowy obowiązek zaniechania stosowania przez Bank:

• postanowień umownych potwierdzających w sposób bezpośredni lub dorozumiany ważność umowy kredytowej,
• klauzul niedozwolonych, zawierających postanowienia potwierdzające, że „Bank posiada niesporną wierzytelność wobec kredytobiorcy” albo postanowienia równoważne.

To stanowisko Sądu potwierdza, że zawarcie aneksu dotyczącego „wakacji kredytowych” nie może uniemożliwiać konsumentom dochodzenia roszczeń wynikających z umowy kredytu. Tym samym kredytobiorca nie traci prawa do ewentualnego zgłoszenia zarzutu jej nieważności.

Więcej o wakacjach kredytowych znajdziecie tu.