Nasz zespół prawa podatkowego regularnie wspiera przedsiębiorców w postępowaniach o wydanie interpretacji  KIS. Tym razem sprawa dotyczyła możliwości zaliczenia do kosztów podatkowych odpisów amortyzacyjnych od środków trwałych finansowanych z dochodu zwolnionego. Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej uznał stanowisko Klienta Kancelarii za nieprawidłowe. Powielił w swojej decyzji argumentację z interpretacji wydanej w analogicznym stanie faktycznym, wobec innego podatnika w 2021 r.

Niedopuszczalności wydawania rozstrzygnięć bez podstawy prawnej

Problem polegał na tym, że pierwotne rozstrzygnięcie zostało jednak prawomocnie zakwestionowane przez sądy administracyjne. Naczelny Sąd Administracyjny pouczył organ o niedopuszczalności wydawania rozstrzygnięć bez podstawy prawnej. Zobowiązał organ do ponownego rozpoznania sprawy, ze wskazaniem konkretnej podstawy prawnej wyłączenia kosztów,  jeśli nadal będzie uważał, że wnioskodawca się myli. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Dyrektor KIS przyznał jednak wprost, że faktycznie ustawodawca nie przewidział takiego wyłączenia. W związku z tym brak jest przeszkód do zaliczenia odpisów w koszty uzyskania przychodu. Zatem stanowisko podatnika było prawidłowe.

Nie przeszkodziło to jednak w tym, aby — kilkanaście dni później, w analogicznej sprawie naszego Klienta — ponownie uznać stanowisko podatnika za nieprawidłowe, kopiując wcześniejszą (uchyloną już) interpretację z 2021 r.

WSA uznał skargę za zasadną

Niekorzystna interpretacja została zaskarżona w imieniu naszego Klienta do sądu administracyjnego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku uznał skargę za w pełni zasadną, podzielając argumentację r. pr. Magdaleny Jabłońskiej z zespołu prawa podatkowego kierowanego przez r. pr. Daniela Siedacza.

W uzasadnieniu ustnym, Sąd jednoznacznie opowiedział się za niedopuszczalnością wydawania rozbieżnych rozstrzygnięć w tej samej materii. Podkreślił również absolutny brak podstaw do kwestionowania tego rodzaju wydatków w kosztach uzyskania przychodu.

Wyrok jest jeszcze nieprawomocny. Czy Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej, pomimo swojej oczywistej pomyłki i miażdżącego wręcz uzasadnienia ustnego zdecyduje się na złożenie skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego? Zobaczymy.

Podsumowanie

Bez wątpienia, efektem dotychczasowego postępowania organu podatkowego w tej sprawie są niebagatelne koszty ponoszone zarówno przez podatników, jak i przez Skarb Państwa.  Koszty, których można by uniknąć przy zachowaniu elementarnych standardów spójności i jakości rozstrzygnięć.

Warto podkreślić, że instytucja interpretacji indywidualnych wydawanych przez Dyrektora KIS pełni dla podatników doniosłą funkcję. Zapewnia im walor ochronny i wskazuje jednoznacznie właściwy kierunek wykładni oraz zastosowania przepisów prawa podatkowego. Tymczasem, taki sposób postępowania Dyrektora KIS, podważa zaufanie do instytucji jako takiej i Dyrektora jako organu podatkowego.  Wymusza również na podatniku, jak i Skarbie Państwa dodatkowe, nieuzasadnione koszty związane z dalszym procesowaniem sprawy, docelowo obciążając także sądownictwo administracyjne.

Sprawa naszego Klienta pokazała również, że mechanizmy zapewniające jednolitość wykładni prawa podatkowego nie działają tak, jak powinny. Wydaje się, że nadszedł czas na szerszą dyskusję o standardach w zakresie wydania interpretacji indywidualnych. Za każdą wadliwą interpretacją, stoją realne koszty, niepewność i erozja zaufania do instytucji, które powinno być jego fundamentem.

Doradztwo podatkowe – Bieluk i Partnerzy