Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 15 maja 2014 r. sygn. akt II CSK 446/13 orzekł, że art. 299 k.s.h. chroni interes wierzycieli i ma charakter bezwzględnie obowiązujący, nie może być pozbawiony skuteczności przez porozumienie wspólników. Tylko sytuacja rzeczywiście i obiektywnie uniemożliwiająca uczestniczenie w czynnościach zarządzania sprawami spółki, może uzasadniać wniosek o istnieniu okoliczności zwalniających od odpowiedzialności.

Sąd we wskazanym orzeczeniu stwierdził, że umowa łącząca członków zarządu co do sposobu kierowania sprawami spółki, w szczególności ustalony podział czynności nie uchyla ich odpowiedzialności, a ma charakter wewnątrzorganizacyjny. Artykuł 299 k.s.h. chroniący interes wierzycieli jest przepisem bezwzględnie obowiązującym i nie może być pozbawiony skuteczności przez porozumienie wspólników. Zwolnienie członka zarządu od odpowiedzialności w przypadku braku zgłoszenia wniosku o ogłoszenie upadłości może dotyczyć tylko sytuacji, gdy rzeczywiście i obiektywnie niemożliwe było uczestniczenie członka zarządu w czynnościach zarządzania sprawami spółki.