Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 9 października 2019 r., w sprawie o sygn. akt II FSK 3589/17 orzekł, że wydatki na nabycie systemu komputerowego wraz z licencją na oprogramowanie, nie stanowi kosztu kwalifikowanego, podlegającego odliczeniu od podstawy opodatkowania w ramach ulgi na działalność badawczo-rozwojową (B+R).

Powyższy wyrok zapadł w sprawie spółki, która postanowiła zakupić system zarządzania produkcją, mający wspierać produkcję, system zamówień oraz pomagać w zarządzaniu stanami magazynowymi i rozliczeniami. Spółka uważała, że wydatek ten będzie stanowił koszt kwalifikowany dla celów ulgi badawczo-rozwojowej.

Zarówno organ podatkowy, jak i sądy administracyjne obu instancji uznały jednak, że działalność polegająca na wdrażaniu systemu komputerowego nabytego od podmiotu zewnętrznego nie spełnia definicji działalności badawczo-rozwojowej zawartej w art. 4a pkt 26-28 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W konsekwencji, odpisy amortyzacyjne od wartości początkowej sprzętu komputerowego oraz licencji wchodzących w zakres wdrażanego systemu, nie mogą być uznane za koszty kwalifikowane, o których mowa w art. 18d ust. 3 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych.   

Naczelny Sąd Administracyjny dodatkowo podkreślił, że przy nabyciu technologii (sprzętu i licencji) ważne jest to, czy będziemy mieli do czynienia z działalnością twórczą, która w sposób systematyczny będzie zwiększała zasoby wiedzy dla nowych zastosowań.