W dniu 11 marca 2019 r. Prezydent podpisał ustawę z dnia 20 lutego 2019 r. o zmianie ustawy – Prawo własności przemysłowej. Nowe przepisy dostosowują obowiązujące normy do Dyrektywy Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2015/2436 z dnia 16 grudnia 2015 r. mającej na celu zbliżenie ustawodawstw państw członkowskich odnoszących się do znaków towarowych.

Nowelizacja ustawy Prawo własności przemysłowej wprowadziła zmianę dotyczącą legitymacji czynnej licencjobiorcy w postępowaniach o naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy. Do 16 marca 2019 r., w przypadku krajowych znaków towarowych, tylko licencjobiorca wyłączny i wpisany do rejestru mógł na równi z uprawnionym dochodzić roszczeń z powodu naruszenia znaku towarowego, o ile umowa licencyjna nie stanowiła inaczej.

Znowelizowany art. 163 Prawa własności przemysłowej przewiduje, że o ile umowa licencyjna nie stanowi inaczej, licencjobiorca może wystąpić z powództwem o naruszenie prawa ochronnego na znak towarowy wyłącznie za zgodą uprawnionego z tego prawa.

Oznacza to, że uprawnionym do wytoczenia powództwa o naruszenie prawa ochronnego jest zarówno licencjobiorca wyłączy oraz niewyłączny, treść art. 163 Prawa własności przemysłowej nie wprowadza bowiem rozróżnienia w tym zakresie. Możliwość wystąpienia z powództwem przez licencjobiorcę jest jednak uzależniona od zgody uprawnionego. Strony będą mogły taką zgodę przewidzieć od razu w umowie, jak również uprawniony może wyrazić zgodę później.

Znowelizowany przepis art. 163 Prawa własności przemysłowej obowiązuje od 16 marca 2019 r.