Od 22 lutego 2016 r. obowiązuje nowelizacja kodeksu pracy, która ogranicza dopuszczalność zawierania umów o pracę na czas określony poprzez wskazanie maksymalnej długości trwania zatrudnienia na podstawie umowy na czas określony, tj. do 33 miesięcy oraz limituje maksymalną ilość umów na czas określony do trzech.

Po przekroczeniu wyżej wskazanego limitu, pracownik z mocy prawa jest traktowany jak zatrudniony na podstawie umowy o pracę na czas nieokreślony. W listopadzie b.r. upływa 33-miesięczny limit dla umów, które trwały w dniu wejścia w życie omawianej nowelizacji.

W związku z powyższym, przed wypowiedzeniem umowy o pracę pracownikowi zatrudnionemu na podstawie umowy terminowej, pracodawca powinien przeanalizować, czy dana umowa nie przekształciła się z mocy prawa w umowę na czas nieokreślony.

Przekształcenie umowy na czas nieokreślony wiąże się z koniecznością zachowania przez  pracodawcę wszelkich wymogów określonych w kodeksie pracy dotyczących wypowiadania umów zawartych na czas nieokreślony, w szczególności w zakresie określenia długości okresu wypowiedzenia, jak również wskazywania przyczyny wypowiedzenia umowy o pracę.