W dniu 14 lutego 2018 r. Naczelny Sąd Administracyjny wydał wyrok (sygn. I FSK 224–227/16), w którym rozstrzygnął kwestię zgodności przepisów dotyczących tzw. ,,ulgi za złe długi” uregulowanych w art. 89a ustawy o podatku od towarów i usług z prawem unijnym.

Zdaniem NSA implementacja przepisów unijnych, dotyczących ulgi za złe długi do polskiego porządku prawnego jest prawidłowa, a dodatkowo nie narusza zasady neutralności podatku VAT. Sąd potwierdził tym samym stanowisko organów podatkowych. W ocenie NSA polski ustawodawca miał prawo wprowadzić warunki ograniczające możliwość skorzystania z ulgi m. in. niemożność skorygowania VAT w odniesieniu do zaległych płatności, gdy od ich wystawienia upłynęły już 2 lata, bądź w sytuacji gdy dłużnik jest w likwidacji lub nie jest zarejestrowanym podatnikiem VAT. NSA stwierdził jednoznacznie, że uregulowania te nie naruszają prawa unijnego.

Reasumując Naczelny Sąd Administracyjny utrzymał stanowisko prezentowane we wcześniejszych orzeczeniach odnośnie przesłanek, których spełnienie przez podatnika jest konieczne do skorzystania z tzw. ,,ulgi za złe długi”. Warto wskazać, że Sąd nie wziął pod uwagę stanowiska Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej zaprezentowanego w wyroku wydanym w sprawie C 246/16, w którym zakwestionował jeden z warunków wprowadzonych przez państwo członkowskie (państwo członkowskie nie może uzależniać obniżenia podstawy opodatkowania od bezskuteczności postępowania upadłościowego, w sytuacji gdy takie postępowanie może trwać ponad dziesięć lat).