Ustawa z dnia 10 stycznia 2018 r. o zmianie niektórych ustaw w związku ze skróceniem okresu przechowywania akt pracowniczych oraz ich elektronizacją (dalej: Ustawa), wprowadza zmiany dotyczące m.in. skrócenia okresu przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej pracowników i zleceniobiorców zatrudnionych od 1 stycznia 2019 r. z 50 do 10 lat od końca roku w którym stosunek pracy uległ rozwiązaniu lub wygasł, chyba że przepisy odrębne przewidują dłuższe okresy przechowywania. Pracodawca będzie zobowiązany zniszczyć dokumentację pracowniczą w ciągu 12 miesięcy po upływie okresu, w którym pracownik mógł odebrać archiwalną dokumentację pracowniczą, tj. po upływie miesiąca kalendarzowego następującego po upływie terminu przechowywania dokumentacji pracowniczej.

Ustawa wprowadza zmiany w zakresie formy przechowywania dokumentacji pracowniczej. Pracodawca może prowadzić i przechowywać dokumentację pracowniczą w wybranej przez siebie postaci, tj. elektronicznej lub papierowej.

Kolejną zmianą jest przyjęcie bezgotówkowej formy wypłaty wynagrodzenia jako preferowanej, z zachowaniem możliwości wypłaty wynagrodzenia w formie gotówkowej na wniosek pracownika. Wprowadzenie takiej formy rozliczenia, jak wskazano w uzasadnieniu do Ustawy, ma na celu ograniczenie szarej strefy.

W dniu 22 stycznia 2018 r. Ustawa została przekazana Prezydentowi do podpisu. Planowana data jej wejścia w życie to 1 stycznia 2019 r.