Nieważne jest zastrzeżenie prawa wynajmującego do powstrzymania ze świadczeniem usługi najmu z jednoczesnym żądaniem zapłaty czynszu
Dnia 11 stycznia 2018 r. Sąd Najwyższy podjął uchwałę w sprawie o sygn. akt III CZP 93/17 odnośnie umownego uprawnienia wynajmującego do wstrzymania się ze świadczeniem usługi najmu zawartej na czas oznaczony, z jednoczesnym zastrzeżeniem prawa żądania zapłaty całości czynszu w razie opóźnienia w jego zapłacie.
Sąd Najwyższy w rozpatrzeniu pytania prawnego stwierdził, że „Postanowienia umowy najmu zawartej na czas oznaczony przyznające wynajmującemu, w razie opóźnienia najemcy z zapłatą czynszu, prawo do odebrania rzeczy wynajętej do czasu uregulowania zaległości z zachowaniem obowiązku najemcy zapłaty pełnego czynszu są sprzeczne z właściwością (naturą) tego stosunku prawnego”.
Zobacz również:
-
Klauzule ESG - rosnące znaczenie w relacjach z dostawcami
W dobie rosnącej presji regulacyjnej i oczekiwań interesariuszy, uwzględnianie klauzul ...
-
Raportowanie pod lupą KNF: najczęstsze błędy w raportach okresowych za 2024 rok
Prawidłowe wypełnianie obowiązków informacyjnych to nie tylko wymóg prawny, ale ...
-
Płatność danymi – ryzyka prawne w pozyskiwaniu leadów
Leady sprzedażowe uznaje się dzisiaj za fundament procesów sprzedażowych w ...