Zgodnie z art. 52 ust. 1 ustawy z dnia 4 lutego 1994 r. o prawie autorskim i prawach pokrewnych zasadą jest, iż przeniesienie własności egzemplarza utworu nie powoduje przejścia autorskich praw majątkowych do utworu. Wyjątek w tym zakresie wprowadza art. 61 zgodnie, z którym to: „Jeżeli umowa nie stanowi inaczej, nabycie od twórcy egzemplarza projektu architektonicznego lub architektoniczno-urbanistycznego obejmuje prawo zastosowania go tylko do jednej budowy.”

Na tle powyższych regulacji pojawią się wątpliwości czy uprawnienie do korzystania z projektu architektonicznego rozciąga się także na możność opracowywania dalszych projektów szczegółowych – opartych na projekcie koncepcyjnym, koniecznych do realizacji projektu.

Stosownie do jednego z poglądów funkcja art. 61 przemawia za możliwością dowolnej eksploatacji projektu architektonicznego przez jego nabywcę, pod warunkiem, że działanie takie jest podporządkowane materialnej realizacji projektu architektonicznego. Nabywca projektu może go zwielokrotniać i wykorzystywać do tworzenia dzieł zależnych, jeśli takie postępowanie jest konieczne do zgodnej z prawem realizacji budowy.

Według drugiego poglądu art. 61 upoważnia nabywcę jedynie do budowy na podstawie projektu. Uzasadnieniem wskazanej interpretacji jest wykładnia językowa, która stanowi, że nabycie egzemplarza projektu architektonicznego upoważnia nabywcę do zastosowania projektu – nie zaś do korzystania na innych polach eksploatacji.

Z uwagi na wagę argumentów przemawiających za każdą z wykładni niemożliwym staje się zajęcie stanowiska twierdzącego, iż jedna z w/w interpretacji jest interpretacją  właściwą oraz uniwersalną. Dlatego też każda sprawa, dotycząca nabycia i wykorzystania projektu architektonicznego, winna być rozpatrywana indywidualnie, z uwzględnieniem okoliczności oraz celu nabycia utworu.