Sąd Najwyższy w uchwale z dnia 22 czerwca 2017 r., sygn. akt: III CZP 27/17, ustosunkował się do zagadnienia prawnego przedstawionego w toku rozpoznawania sprawy o zwrot zatrzymanego wadium. Zagadnienie prawne dotyczyło możliwości zatrzymania przez zamawiającego wadium, na podstawie art. 46 ust. 4a Pzp, w przypadku złożenia przez wykonawcę, w odpowiedzi na wezwanie zamawiającego, dokumentów, które nie potwierdzały spełniania warunków udziału w postępowaniu lub wymagań określonych przez zamawiającego.

Art. 46 ust. 4a Pzp (w brzmieniu obowiązującym do dnia 18 października 2014 r.), wskazywał, że zamawiający zatrzymuje wadium wraz z odsetkami, jeżeli wykonawca w odpowiedzi na wezwanie, nie złożył dokumentów lub oświadczeń, o których mowa w art. 25 ust. 1 Pzp, lub pełnomocnictw, chyba że udowodni, że wynika to z przyczyn nieleżących po jego stronie. Sąd rozpoznający sprawę o zwrot wadium zatrzymanego przez zamawiającego, powziął wątpliwość, czy niezłożenie dokumentów oznacza tylko przypadek całkowitej bierności wezwanego wykonawcy, czy także obejmuje sytuację, w której wykonawca co prawda składa dokument lub oświadczenie, z którego jednak nie wynika potwierdzenie spełniania przez wykonawcę warunków udziału w postępowaniu lub wymagań określonych przez zamawiającego.

Sąd Najwyższy stwierdził, że wadium podlegało zatrzymaniu na podstawie art. 46 ust. 4a Pzp w brzmieniu obowiązującym do dnia 18 października 2014 r., także wtedy, gdy wykonawca w odpowiedzi na wezwanie złożył dokumenty lub oświadczenia, jednak z ich treści nie wynikało potwierdzenie okoliczności, o których mowa w art. 25 ust. 1 Pzp.