13 sierpnia 2014 r. Prezydent podpisał ustawę nowelizującą prawo o szkolnictwie wyższym, uchwaloną przez Sejm w dniu 11 lipca 2014 r. Nowelizacja wypełniła dotychczas istniejącą lukę w regulacjach dotyczących umowy pomiędzy uczelnią i studentem, wprowadzając m.in. trzyletni termin przedawnienia roszczeń.

Dotychczas ustawa zawierała jedynie wzmiankę, że warunki odpłatności za studia lub usługi edukacyjne określa umowa zawarta między uczelnią a studentem w formie pisemnej. Pominięto fakt, że zwłaszcza w przypadku uczelni niepublicznych, strony łączy umowa o świadczenie usług edukacyjnych, o cywilnoprawnym charakterze, a więc jej treść jest znacznie szersza niż określenie samych warunków odpłatności.

W nowelizacji wskazano, m.in. że umowa jest zawierana nie wcześniej niż po wydaniu decyzji o przyjęciu na studia i nie później niż w terminie trzydziestu dni od rozpoczęcia zajęć. Umowa ma obejmować cały przewidywany okres studiów, a co ważne, student nie jest obowiązany do uiszczania opłat innych niż wskazane w samej umowie. Opłaty uczelnia może pobierać dopiero po zawarciu umowy.

Kwestia przedawnienia roszczeń wynikających z umów o pobieranie nauki budziła dotychczas kontrowersje. Orzecznictwo sądowe było w tym zakresie niejednolite, gdyż wskazywano zarówno dziesięcioletni okres przedawnienia, jak i trzyletni, a także w związku z treścią art. 751 p. 2) Kodeksu cywilnego – okres dwuletni. W nowelizacji ujednolicono tę kwestię, wprowadzając trzyletni termin przedawnienia roszczeń wynikających z umowy pomiędzy uczelnią a studentem.