W ostatnich dniach pojawiło się długo oczekiwane uzasadnienie wyroku Trybunału Konstytucyjnego dotyczące opodatkowania nieodpłatnych świadczeń pracowniczych (wyrok z dnia 8 lipca 2014 r., sygn. K 7/13).

Trybunał stwierdził, że podstawowym kryterium, które powinno być stosowane przy ustalaniu, czy dane świadczenie nieodpłatne pracodawcy stanowiło przychód pracownika ze stosunku pracy, jest wystąpienie po stronie pracownika przysporzenia w postaci nabycia wymiernej korzyści majątkowej albo w postaci wymiernego zaoszczędzenia wydatku, który pracownik musiałby ponieść. Ponadto warunkiem koniecznym jest dobrowolne skorzystanie przez pracownika z oferowanego mu świadczenia, a nie jedynie sama możliwość jego otrzymania.

Jednocześnie Trybunał uznał, że powyższe kryteria nie są spełnione, gdy pracodawca proponuje pracownikom udział w spotkaniach integracyjnych czy szkoleniowych, choćby organizowanych poza miejscem pracy (imprezy wyjazdowe). Zdaniem Trybunału, w takiej sytuacji – nawet jeśli pracownik uczestniczy w spotkaniu (konferencji, szkoleniu) dobrowolnie – po jego stronie nie pojawia się korzyść, choćby w postaci zaoszczędzenia wydatku. Nie sposób bowiem uznać, że gdyby pracodawca nie zaoferował pracownikowi udziału w takich wydarzeniach, pracownik poniósłby wydatek na ten cel. Ponadto bezzasadnym byłoby przyjęcie, że przychodem pracownika ze stosunku pracy jest możliwość okazjonalnego uczestnictwa w obiedzie czy kolacji, a wartość zjedzonych przez niego potraw i wypitych napojów wyznacza podstawę opodatkowania.